காணிக்கை
-------------------
தூறல் மழையில்
உன் நினைவுகளில்
நனைந்தபடி
இதயம்
ஈரமாயிருந்தது.
ஒரு பிறந்த நாளுக்கு
முதல்நாள்
கடைத்தெருவுக்கு
அழைத்தாய்.
அடுத்த பிறந்த நாளில்
எங்கிருப்பேனோ
என்ற
கண்கலங்கலுடன்….
நின்று
நிமிர்ந்து
வழியனுப்ப
முடியாதபடி
சமூக மேடையில்
நான்
இறுக்கிப் போர்த்திய
கேளரவ வேடம்.
அன்று
உன்னை நான்
முழுமையாக நிராகரித்த
அந்த பஸ் கோல்டும்
கருக்கலில்
யாரும் கவனிக்காதபடி
காட்டிவிட்டுப் போன
என் நிஜமும்
நிட்சயம் உனக்கு
ஞாபகமிருக்கும்
நீ
எதிர்பார்த்ததற்கு மாறாக
என் இருட்டு
நிஜம்
உனக்கு
அதிசயமாக இருந்திருக்கலாம்.
ஆயினும்அதுவே நிஜம்.
தோழி
உன் ஆசிர்வதிக்கப்பட்ட
அன்புக்காக
நான்
அழவேண்டிய
ஒரு நாள் வரும்
அப்போது நீ
என் கைகளுக்கு மட்டுமல்ல
கண்களுக்கும்
எட்டாத தூரத்திருப்பாய்
நினைவுகளில்
தூர்ந்து போகாத
இதே வாசத்துடன்
அப்போதும்
உன் வாசல் கதவுகள்
எனக்காகத் திறந்திருக்கும்
ஆனால்
நான் மட்டும்
வரமுடியாதவனாய்
வீதியில் நிற்பேன்.
இந்திர ஜாலப் பூவாகும்
உன்
புன்னகைக் கண்களை
பிரியாவிடைக்கான
கறுப்பு ரோஜாவாக
வாங்கிக் கொள்கிறேன்.
இது காவல் கோடுகளால்
மறிக்கப்பட்ட
நம் அன்புக்கு
காணிக்கையாகட்டும்.
பிரசுரிக்கப்பட்ட திகதி: 2010-11-19