1.எப்படி புரியவைப்பாய்?
"நீ" என்ற மையத்தில்
சுற்றும் என் உலகம்
உன்னை மட்டும் வாசிப்பதில்
தன் காலத்தை கரைக்கும்
நீ இல்லாதபோது
உன் மெளனம் மட்டும்
என்னோடு வாழும்
உனது சோகம்
உனது குறும்பு
நீ சொல்கின்ற பொய்
அதில் தெரிகின்ற நேர்மை
இறுகப் பற்றிக்கொண்டது என்னை
புதிரான உன் உலகில்
தினம் புதுமையாகும் நீ
புதையலானாய் எனக்கு!
வாய்விட்டுச் சொன்னேன்
வார்த்தைகளை மறித்து
"நீ ஒன்றுமே இல்லை" என்றாய்!
"நீ ஒன்றும் இல்லை" என்றால்
எப்படி புரியவைப்பாய் அதை எனக்கு!
2.காத்திருப்பு
யன்னல் வழியே எட்டிப்பார்க்கிறேன்;
இருண்ட இரவு
என் மனசைப்போல!
ஊர் உறங்கியும்
உறங்க மறுத்தன கண்கள்
கனவுகள் தொடர்கிறது
கனவுகளின் வெளிச்சம்
காலத்தை கடக்கப் போதாது
நினைவுகள் சுடுகிறது
நினைவுகளின் காயம்
கண்ணீரில் கழுவி முடியாது
ஏனிந்த நாட்கள்
என்தேசம் போல் நீள்கிறது
நம்பிக்கையின்மை
நாற்புறமும் போராடி வெல்கிறது
தனிமையின் வெறுமை
நிஐத்தையும் கேள்வியாக மாற்றியது
ஒருகணம் அழுகிறது மனசு
மறுநிமிடம்
அடைகாக்கும் தாயாகச் சுரக்கிறது
ஏனிந்தப் போராட்டம்?
விடியலுக்கு காத்திருப்பு அவசியமோ?
கசியும் என் இதயத்தை கட்டுப்படுத்த
இருண்ட இரவில்
தோன்றும் வெள்ளிபோல்
என்னிடம் நீ வந்துசேர்!
-செளந்தரி
- செளந்தரி
பிரசுரிக்கப்பட்ட திகதி: 2008-02-25