2.
வாழ்வு
வீசும் காற்றின்
சுகம் தொலைந்து
போயிற்று
மெல்லிய
பூவின் சுகந்தம்
நினைவிலின்றிப்
போகிறது
ஓர்
இனிய இசையை
கேட்கமறுத்து
மறுநாள்
வேலைக்கென்றானது
இன்றைய தூக்கம்
பார்த்துப்புன்னகைக்கும்
சிறு குழந்தையின்
கையசைப்பை
தழுவமறுத்து
செல்லுகிறது
காலம்
அலாரம் வைத்து
புணர்ந்தாயிற்று
இன்னுமென்ன ?
நேரத்தில் தொலைத்து
பெரும் நகரத்து
இயந்திரச்சகதிக்குள்
சிக்கி
குடல் தெறிக்க
ஓடும் வேகத்தில்
தேய்கிறது
மிச்சமிருக்கும்
வாழ்வு.
- ஜீவன்
பிரசுரிக்கப்பட்ட திகதி: 2005-02-11