துடிக்கின்றது என் காதல்.. என்னவள் எங்கே..? பெறுமதியற்றவன் காதலன்
01.
துடிக்கின்றது என் காதல்
-------------------------------
வாடாத மலராக
வயதுக்கு வந்த இதழே..!
வாலிபம் துள்ளுதடி-எனக்குள்
ஏதேதோ பண்ணுதடி....
வார்த்தைகளை உச்சரிக்க
நாக்குத் துடித்தாலும்
பார்வையிலே நான் மயங்கி
புதுமையாய்ப் பார்க்கின்றேன்,
பாவாடைத் தேருன்னை.
யாரென்று அறியாமல்
யாசித்தாலும்
உன்னைத்தான் நேசிக்கின்றேன்.
அட்சயப் பாத்திரமாய்
குறையாத உன் புன்னகையில்
புதையுண்ட காதலை
சம்மத நீரூற்றி
வேரோடு விழுதாக
விருட்சமாய் வளர்த்து விடு.
விழிகளுக்குள் விதைகளை
பார்த்தவுடன் விதைத்து விட்டேன்.
உரமாக உன் பதிலை
உயிராகக் கேட்கின்றேன்.
உள்ளவரை நேசிப்பேன்
உயிராக சுவாசிப்பேன்,
சம்மதம் தந்து விட்டால்
உனக்காக உயிர் வாழ்வேன்.
02.
என்னவள் எங்கே..?
-----------------------------
முகம் வாடி வருகிறது தென்றல்
அவள் முகம் காணாது......
முற்றத்துக் கோலம் சிதைந்து
எறும்புகள் விருந்துண்ணையிலே
புள்ளிவைத்த சித்திரம்
சிறைவைக்கப் பட்டதுவா?
திசை மாறிய தென்றல்
அவள்
சடைகளை தீண்டாமல்
சடையின் வாசம்
சலனப் படுமே
சாமத்தியம் அறியாமல்.
தூது செல்லும் தென்றலில்
எத்தனை தூசிக்கள்....
தூசிக்கள் வடிவிலும்
அலைகின்றது துன்பங்கள்.
காத்திருக்கும் பொழுதெல்லாம்
கற்பனையோ அவள் மீது,
தனிமையில் மட்டும்
கண்ணீர்தான் என்னோடு.
காதலில் தோற்றவன்
முழுமனிதன்.
வெற்றிகள் கண்டவன்
அனுபவம் குறைந்தவன்.
கம்பிகள் இல்லாத சிறை வாசம்
காதலில் மட்டும்
அனுபவம் தன் புத்தியைத் தட்டும்.
அறியாத காதலுக்கு
அனுபவமே வெற்றி.
அவளைக் காணாத போது மட்டுமே
உணர்கின்றது புத்தி.
03.
பெறுமதியற்றவன் காதலன்
-------------------------------
இதயத்துள் மெத்தையிட்டு
உயிரினுள் நிழல் பிடித்து
உனக்காக காத்திருந்தேன்.
நீயோ.....!
துணையோடு இணையாக
என்னருகில் வந்துநின்றாய்.
கண்களில் மழையடிக்க
கால்கள் தானாய் உதறிக்கொள்ள
கன்னத்தில் கைகள் வந்து
கதையேதோ பேசுதடி...
எண் திசையும் எப்படித்தான்
என் கதை பரவியதோ..?
தேவதாஸ் பட்டியலில்
தேடாமல் ஒரு வாய்ப்பு
தேடி என்னை வருகின்றது....
புன்னகையாய் நீ வந்து
புயலாகச் சென்றாய்
புழுதியெல்லாம் என்னில் குவிந்து
தடம்மாறிப் போனேன்
தெருவோரச் சிலையாக
வெப்பம் தாங்கும் கள்ளிச் செடியாய்
நீயின்றி வாழ்கின்றேன்.
வெண்மை முகிழுக்குள்
காரிருளாய் இணைகின்றேன்.
கவலைகளை மறைத்து
மழையாக கண்ணீர் சிந்த.
துண்டாய் உடைத்த மனதை
தேடி எடுப்பது எங்கே..?
தெருவோர நாய்களெல்லாம்
ஒன்றுசேர்ந்தது அங்கே.
எத்தனை கேள்விகள் என்னிடம்
உன் பெயரைக் கேட்டு
இராணுவ இரகசியமாய்
பூட்டி வைத்தேன் கனவோடு சேர்த்து.
பெறுமதி இல்லாத சதங்களாய்
எங்கோ அலைந்து திரிகின்றேன்,
நிழலைப் பிரிந்து
நினைவோடு வாழ்கின்றேன்.
- கமல்ராஜ்
பிரசுரிக்கப்பட்ட திகதி: 2011-09-05